Menu podstron:

Wieści z Elektrotechnika:

przedszkola łódź bałuty
http://pisaniepracrzetelnie.pl
serwis zamków

Wagony Herbrand w Łodzi

Herbrand - Wagony tramwajowe silnikowe tudzież doczepne zakupiono wewnątrz wyspecjalizowanej niemieckiej fabryce wewnątrz Kolonii - Wagonfabrik A. G. vorm. Paul Herbrand et C-ie. Köln-Ehrenfeld tudzież przylgnęła aż do nich popularna imię Herbrand.Grupa łódzkich przemysłowców na czele spośród Juliuszem Kunitzerem uzyskała koncesję na działalność łódzkich tramwajów elektrycznych pierwszych wewnątrz Królestwie Polskim (zabór rosyjski). Uruchomiono je 23 grudnia 1898 r. Pierwsze 4 linie tramwajowe przejeżdżały ulicą Piotrkowską.W pierwszych wagonach silnikowych montowano po dubel elektryczne silniki napędowe o mocy 19 kW każdy, produkowane wskroś AEG typu VNB-125, wewnątrz takim razie wagony te tramwajarze nazwali Herbrand VNB-125. Było ich 50. W latach 1909-1915 kupiono kolejną partię, 39 wagonów silnikowych, o silnikach większej mocy, 24 kW każdy, typu U-107c. Wagony te nazwano Herbrand U-107c, Herbrand UC czyli „kuc“. Wagony te miały niemal podobny kształt tudzież wymiary, różniły się konstrukcją podwozia - Herbrand VNB-125, resorowany, na krańcach wózka jezdnego podwozia widać było charakterystyczne sprężyny. Różnica była także wewnątrz ilości tudzież kształcie okien - na obydwu bokach Herbrand VNB-125 miał 5 okien zaokrąglonych obok góry, zaś Herbrand U-107c miał 4 okna prostokątne. Przed I wojną światową sprowadzono także trzecia część kategoria wagonów spośród silnikami o mocy 31 kW typu GE-58, stąd imię tych wagonów - Herbrand GE-58.Wagony były dwuosiowe. Wszystkie trzy typy miały drewnianą konstrukcję pudła wagonu. Wszystkie te wagony miały długość 7820 mm, szerokość pudła 2050 mm (przy rozstawie szyn 1000 mm), wysokość odkąd tory 3245 mm tudzież elektrycznosc .php'>masę własną ok. 8 000 kg.Pierwsza dworzec tramwajowa powstała poniżej ul. Nowo-Wysokiej, niemal wewnątrz mig przemianowanej na ulicę Tramwajową, tudzież tramwaje wyjeżdżały spośród niej ul. Dzielną (obecnie ul. Gabriela Narutowicza) Zasilanie sieci górnej odbywało się spośród własnej elektrowni tramwajowej, zbudowanej na terenie zajezdni, albowiem wewnątrz Łodzi wewnątrz tym czasie negacja logiczna było elektrowni (powstała negacja logiczna prędzej wewnątrz 1907 r.) Zasilanie tramwaju spośród górnej sieci odbywało się poniżej pomocy pałąka, zakończonego odbierakiem typu rolkowego ("kółkiem"), prąd płynął wskroś silniki tudzież koła aż do tory połączonej spośród ziemią, tudzież aż do tego stopnia zamykał się obwód elektryczny wewnątrz elektrowni tramwajowej też jeden biegun był uziemiony.Pomosty wagonów były na sposób negacja logiczna osłonięte, tramwajarz był narażony na wszelkie wpływy atmosferyczne, spośród których najdokuczliwsze były mróz, grad tudzież wiatr.Motorniczy prowadził linia tramwajowa stojąc wskroś całą trasę. Trójnożne metalowe stołki o niewielkich drewnianych siedziskach wprowadzono wewnątrz 1936 r. tudzież tramwajarz mógł początkowo na nich przysiąść negacja logiczna prędzej wewnątrz końcowym odcinku trasy.Wagony Herbrand negacja logiczna były ogrzewane. Nie miały kierunkowskazów ani wskaźników "stop". Motorniczy na rzecz celów ostrzegawczych posługiwał się ręcznym dzwonkiem osadzonym na korbie hamulca. Dzwonek uruchamiany mechanicznie nogą wprowadzono negacja logiczna prędzej po I wojnie światowej wewnątrz innych, polskich silnikowych wagonach tramwajowych m.in. typu Lilpop.Pasażerowie siedzieli tyłem aż do okien na drewnianych długich ławkach, usytuowanych u dołu ścianami, wzdłuż wagonu. Na każdej ławce mogło usiąść 20 pasażerów, również także na stojąco mogło jechać 24 pasażerów.Wnętrze wagonu po zmroku było oświetlone żarówkami elektrycznymi Tramwaje były dwustronne, owo znaczy miały dwoje pary drzwi po obu bokach, spośród przodu tudzież spośród tyłu również dubel równorzędne stanowiska na rzecz motorniczego spośród przodu tudzież spośród tyłu wagonu. Było owo konieczne, albowiem aż do lat 40. negacja logiczna było krańcówki, którą linia tramwajowa mógł objechać, ażeby wrócić na trasę tudzież jechać wewnątrz drogę powrotną, tudzież stosowano tylko droga żelazna objazdowy (tzw. weksel), wewnątrz wyniku korzystania spośród niego wagon silnikowy znajdował się spośród drugiej okolica wagonu doczepnego niby "tyłem".Tramwaje poszczególnych linii były oznakowane umieszczanymi na dachu wagonu spośród przodu tudzież spośród tyłu dużymi tarczami o kształcie kwadratu tudzież różnych barwach (system zrozumiały na rzecz wszystkich, wewnątrz Łodzi była duża ilość analfabetów). Dopiero po 1901 r. tarcze uzupełniono cyfrowymi oznaczeniami tudzież ów sposób utrzymał się aż do końca lat 20. XX w.Ślad tego oznakowania znajdziemy wewnątrz poemacie poświęconym Łodzi (z prawej).Były zupełnie podobne aż do wagonów silnikowych, pomimo tego oczywiście negacja logiczna miały własnego napędu. Miały spośród kolei hamulce ręczne. Produkowane były tudzież sprowadzane spośród różnych wytwórni, oprócz niemieckich były eksploatowane także doczepki "ryskie", "petersburskie" azali "belgijskie".Wagony doczepne, też Herbrand równie w jaki sposób silnikowe były także dwuosiowe. W początkowym okresie wagony doczepne były I klasy, wyposażone wewnątrz firanki wewnątrz oknach tudzież miękkie siedzenia. Przejazd nimi był droższy o 3 kopiejki (przejazd wewnątrz II klasie kosztował 5 kopiejek). Łodzianie wszak przedłożyli nakład pieniężny powyżej wygodę, wagonami I klasy jeździło niewielu pasażerów, zaś wewnątrz wagonach silnikowych (które były raptem II klasy) panował tłok, wewnątrz związku spośród tym wewnątrz krótkim czasie zlikwidowano wszystkie wagony I klasy tudzież odtąd na liniach miejskich KEŁ (Kolej Elektryczna Łódzka) jeździły wyłącznie wagony II klasy.Na tramwajach podmiejskich ŁWEKD (Łódzkie Wąskotorowe Elektryczne Koleje Dojazdowe) bywały również wewnątrz wagonach przedziały III klasy. Niekiedy jeździły zestawy trzywagonowe (silnikowy tudzież dwoje doczepki).Doczepki Herbrand ostatecznie zniknęły spośród ulic Łodzi wewnątrz 1961 r.Na początku I wojny światowej niemczyzna najeźdźca nakazał KEŁ przebudowanie kilku wagonów silnikowych Herbrand na wagony sanitarne, ażeby nimi przewozić rannych spośród Dworca Fabrycznego aż do szpitala poniżej ul. Pańskiej (obecnie ul. Stefana Żeromskiego, tudzież na tym miejscu stoi duży lecznica żołdak im. WAM). Także przebudowano jeden wagon na karawan, którym wywożono na cmentarzysko zwłoki żołnierzy niemieckich zmarłych wewnątrz szpitalu wewnątrz wyniku ran odniesionych wewnątrz tzw Bitwie u dołu Łodzią 1914 r.Symbolem mrocznych czasów hitlerowskiej okupacji w toku II wojny światowej był Herbrand U-107c przebudowany na wagon więzienny na rzecz przewozu polskich więźniów na stacje kolejowe. Oprócz niego zwykłymi wagonami przewożono na stacje wysiedlanych Polaków.Ostatni linia tramwajowa silnikowy Herbrand przestał jeździć po ulicach Łodzi wewnątrz 1958 r. Niektóre jeździły dłużej, pomimo tego przerobione na doczepki.Natomiast wewnątrz 1973 r. odrestaurowano wewnątrz MPK (Miejskie Przedsiębiorstwo Komunikacyjne) wagon silnikowy Herbrand spośród 1910 r. tudzież jeździ Pan aż do dziś w charakterze wagon historyczny, otwiera parady historycznych tramwajów, jest wynajmowany aż do przejazdów specjalnych, jeździ w charakterze wagon reklamowy np. Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy czyli "gra" wewnątrz filmach. Jest jednym spośród cennych eksponatów Muzeum Komunikacji Miejskiej wewnątrz Łodzi (przy ul. Wierzbowej).Do dawnych wagonów tramwajowych typu Herbrand nawiązuje imię nowej, stylowej restauracji, zdobiącej odkąd 2008 r. główny punkt pobliskiego Aleksandrowa Łódzkiego. Właściciele planują zorganizowanie zabytkowego wagonu wewnątrz pobliżu lokalu.