Strumień świetlny

Strumień świetlny – wielkość fizyczna spośród dziedziny fotometrii wizualnej określająca całkowitą intensywność światła emitowanego spośród danego źródła światła mogącego wywołać określone wrażenie wzrokowe Strumień świetlny oznaczany jest literą Φ. Jego jednostką miary jest lumen Izotropowe źródło punktowe, którego światłość (natężenie źródła) jest równa 1 kandeli emituje strumień 4π lumenów.Wielkość tę określa się na podstawie stopnia oddziaływania światła na gała standardowego obserwatora. Strumień świetlny charakteryzuje czułość ludzkiego oka, co negacja logiczna oznacza, że światło o bis większym strumieniu jest rejestrowane za pomocą człowieka jak bis jaśniejsze. Skala strumienia świetlnego na rzecz danej długości fali świetlnej jest proporcjonalna aż do energii niesionej za pomocą światło również negacja logiczna uwzględnia prawa Webera-Fechnera Strumień świetlny Φ związany jest spośród mocą promieniowania E, oznacza to strumieniem energii promieniowania. Relacja ta zależna jest odkąd długości fali świetlnej, ponieważ czułość ludzkiego oka zależy odkąd barwy światła. Miarą tej zależności jest skuteczność świetlna L(λ). Zależność ta ma postaćPrzyjmuje się, że gała ludzkie najwyższą czułość osiąga na rzecz światła o długości 555 nm. Jednemu lumenowi odpowiada wówczas lśnienie o mocy 0,00147 W.Definiuje się również współczynnik skuteczności świetlnej określający skuteczność świetlną na rzecz promieniowania na rzecz pewnej długości fali świetlnej w środku porównaniu aż do skuteczności świetlnej promieniowania o długości 555 nm. Z definicji wynika, że na rzecz światła o długości fali 555 nm współczynnik ów osiąga wartość maksymalną, oznacza to 1. Dla światła o długości fali 400 nm również 600 nm współczynnik dąży aż do 0, co oznacza, że niezależnie odkąd strumienia energii, światło staje się na rzecz człowieka niewidoczne.